Verlies en Rouw

Verlies van geliefden
Verlies van lichamelijke mogelijkheden
Verlies van sociale status
Verlies van cognitieve functies
Verlies van relationeel netwerk
Verlies van het nemen van de eigen beslissingen

 

Als rouwverwerking hapert.

Bijna alle mensen die met de dood van een dierbare geconfronteerd worden, leren uiteindelijk om te gaan met dit verlies.

Dat wil niet zeggen, dat de overledene vergeten wordt of dat men niet meer van hem of haar houdt! Een geliefde die gestorven is, zal altijd deel uit blijven maken van je leven, maar dat wil niet zeggen dat er daardoor geen ruimte meer mag zijn voor andere mensen en dingen.

De eerste tijd na een overlijden staat de wereld van de nabestaanden even stil. Men is in diepe rouw gedompeld en verschillende fases in het rouwproces wisselen elkaar af. Maar als het goed is, komt er na verloop van tijd weer ruimte voor het leven zelf: vrienden, werk, gezinsleden, hobby’s…. Wanneer dit niet het geval is, kan het zijn dat de rouwverwerking is gestagneerd. Hulpverleners spreken in dat geval over gecompliceerde rouw.

Tekenen dat rouwverwerking hapert

Na een overlijden past een nabestaande zich, zij het met vallen en opstaan, als het goed is aan aan de nieuwe werkelijkheid: het leven zonder de overledene om zich heen. Blijft het overlijden jaar na jaar op de voorgrond staan, dan is dat een teken dat het rouwproces niet of niet goed verloopt.

Dit kan zich uiten door het ontwikkelen van allerlei lichamelijke klachten en/of een depressie, maar hulpverleners zien ook wel gebeuren dat mensen structureel weigeren om het overlijden onder ogen te zien. Door middel van allerlei rituelen houden zij het “leven” van de gestorvene in stand, bijvoorbeeld door diens kamer jaar na jaar intact te laten, de tafel nog steeds te dekken voor hem/haar of visite te verbieden plaats te nemen in de stoel van de gestorvene.

Zeker wanneer de dierbare zeer plotseling is overleden (bijvoorbeeld door een ongeval of misdrijf) kan het voor nabestaanden heel moeilijk zijn om de werkelijkheid te aanvaarden. Psychologische hulp kan dan een uitkomst zijn.